Gizartea

''Alakrana'' joan den urriaren 2an bahitu zuten Indiako Ozeanoan, nazioarteko uretan. 47 egun izan dira, sufrimenduz eta ziurgabetasunez beteriko egunak, ontziko 36 tripulatzaileentzat (horietako zazpi euskal herritarrak). Hilabete lehenago beste bahiketa saiakera baten biktima izan zen ''Alakrana'', baina orduan ihes egitea lortu zuten.

''Alakrana''ren aurretik, 2008ko apirilean, beste euskal ontzi bat bahitu zuten: ''Playa de Bakio''. Orduan bahiketa sei egunetan bukatu zen, tripulazioko kide guztiak aske utzi ostean.

''Alakrana''ko tripulazioa zazpi euskal arrantzalek eta bederatzi galiziarrek osatzen dute; gainerako marinelak atzerritarrak dira: Malasiakoak (bi), Senegalgoak (hiru), Ghanakoak (lau), Boli Kostakoak (bi), Seychellekoak (bat) eta Indonesiakoak (zortzi).

Lehendabiziko abisua jaso ostean, Luxenburgoko bi hegazkinek baieztatu zuten ''Alakrana'' ontzian armatutako piratak antzeman zituztela. Jarraian, Espainiako Gobernuak larrialdiko batzordea deitu zuen.

Somaliako kostaldetik 350 miliatara bahitu zuten euskal atunontzia, nazioarteko uretan eta Atalanta izeneko segurtasun eremutik kanpo. Europar Batasunak 2009 urtearen hasieran jarri zuen abian Atalanta operazioa piratei aurre egiteko, Defentsa Ministerioak azaldu zuenez.

Piratek laster eraman zuten ontzia kostaldera. Bahiketa gertatu aurretik, tripulazioak zazpi minutuko epea izan zuen gainerako ontziekin harremanetan jarri eta alarma abisua emateko. Gutxienez egunean behin armadoreei deitzen uzten zieten piratek arrantzaleei eta, hasiera batean, Espainiako Gobernuak erreskaterik ordainduko ez zuela azpimarratu zuen.

Piraten atxilotze polemikoa

Bahiketa izan eta bi egunetara jazo zen gertakari garrantzitsuenetako bat. Urriaren 4an, Espainiako Armadako ''Canarias'' ontziak bahiketa parte hartu zuten bi pirata atxilotu zituen. Baltasar Garzon Auzitegi Nazionaleko epaileak auzipetu egin zituen, bahiketa eta terrorismo delituak leporatuta.

Biharamunean, Garzonek Abdu Willy eta Raagegeesey piratak espetxeratzeko eta biak Espainiara "berehala" eramateko agindua eman zuen. Legez kanpoko taldea osatzea, 36 pertsona bahitzea, indarkeriaz lapurtzea eta armak erabiltzea leporatu zieten.

Piratak urriaren 12an heldu ziren Madrilera eta Auzitegi Nazionalaren esku utzi zituzten. Egoera horren aurrean, ''Alakrana'' ontziaren bahitzaileek ohartarazi zuten arrantzaleak ez zituztela aske utziko, bi piratak libre geratu artean.

Zailtasunak

Egoerak okerrera egin zuen bahiketaren 35. egunean. Piratek ''Alakrana''ko 36 marineletatik hiru lehorrera, Somaliara, eraman zituzten. Hiru arrantzale horiek Espainian atxilotuta zeuden bi piraten familien esku uzteko mehatxua egin zuten, bi piratak aske geratu ezean.

Gauzak horrela, arrantzaleen senideek premiazko bilerak egin zituzten erakunde ezberdinekin, tartean Espainiako Gobernuarekin. Zapatero presidentearekin bildu ostean, komunikabideetan adierazpenik ez egitea erabaki zuten.

Egun batzuk geroago, Espainiako Gobernuak onartu zuen, ''Alakrana''ren bahiketa amaitzeko asmoz, atxilotutako bi piratak Auzitegi Nazionalean epaitzea, baina ondoren Somaliara bidaltzea aztertzen ari zela, zigorra han bete dezaten.

Elkartasuna

Bestalde, urriaren amaieran, bahiketaren 19. egunean, Bermeo, Mundaka, Sestao, Santurtzi eta Ondarroako udalek lehendabiziko elkarretaratzea antolatu zuten ''Gure arrantzaleak askatu'' lelopean. Horren ostean, elkartasun ekimen gehiago eman ziren: manifestazioak, plataformen sorrera sare sozialetan...

Segurtasuna eztabaidagai

Arlo politikoan, berriz, ''Alakrana''ren bahiketak Indiako Ozeanoan jarduten duten arrantza-ontzien segurtasunaren gaineko eztabaida piztu zuen berriro. Eusko Legebiltzarrak, EAJ eta PPren botoekin, atunontzietan militarrak joatea eskatu zuen. Horrez gain, Bermeoko zortzi ontzik militar ohiak kontratatzea erabaki zuten, tripulazioaren segurtasuna bermatzeko asmoz.