Albisteak

Estazio meteorologiko txiki bat etxean egitea, tenperatura eta haizea kontrolatzeko eta gure ondorioak ateratzeko, posible da. Zerbait oso sofistikatua edo zaila egiten ez gara saiatuko, baina meteorologia gustatzen bazaigu, esku-lanak egiteko denbora badugu, eta gure etxeko behatokiak emango dizkigun datu guztiak biltzeko pazientzia izatekotan, gauza asko ikasteko aukera izango dugu, eta gure auzoko edo lagunarteko eguraldiko emakume edo gizon bihurtuko gara.

Emilio Rey Digitalmeteo enpresaren bazkide sortzailea da, eta baita tiemposevero.es webguneko arduraduna ere. Meteorologian aditu horrekin hitz egin du eitb.com-ek; haren esanetan, "badaude oinarrizko gauza batzuk, merkeak direnak, edozein denda espezializatutan daudenak edo eskuz egin ahal ditugunak". "Twitterreko eguraldiko gizona" da Rey, eta uste du etxeko edozein estazio meteorologikok, behar duela, behintzat, "itzalpean dagoen termometro bat, presio atmosferikoa neurtzen duen barometro bat, eta haizearen norabidea kontrolatzeko haize-orratz bat, egiteko erreza dena". Haizearen intentsitatea, haren iritzian, zailagoa da neurtzeko. Barometro bat izatearen interesaren harira, Reyk uste du bitxia dela bertan baieztatzea "nola jaisten den presioa fronte bat hurbildu ahala, eta nola igotzen den, nahiz eta gure gainetik euria ari duen, frontea urruntzear dagoenean".

Nola egin elementu horiek? Lanean hasi behar gara; termometroa eta barometroa izan daitekeen botila bat erabiliko dugu lehenengo. Oso irtenbide interesgarria eskaintzen digu tutiempo.net webguneak: beirazko botila bat, plastikozko tapoi hariduna,&' || 'nbsp; lastotxo bat, ura eta plastilina behar dugu. Tapoian zulotxo bat egin behar dugu, lastotxoa sartu ahal izateko; urez bete, botilaren erdia gutxi gorabehera, eta itxi. Plastilina erabili ahal da ondo zigilatzeko, airea ezin baita sartu ezta irten ere (lastotxoa izan behar du botilaren kontaktu bakarra kanpoaldearekin).

Termometro moduan erabili ahal izango dugu; izan ere, tenperaturak gora egitean botila berotuko da, eta, ondorioz, barruan duen airea hedatuko da. Ura gora bultzatuko du, hortaz. Eskala bat marraztu ahal dugu, botila itxi baino lehen, ura zein mailatan bihurtzen den izotz (0 ºC) eta zein mailatan hasten da irakiten (100 ºC); gero, eskala hori 100 zatitan banatu behar dugu gradutan zatitzeko. Baina barometro moduan ere bada baliagarria: lastotxo batetik putz egitekotan, sartutako aireak presioa egingo dio urari, eta jaitsiko da. Gauza bera gertatuko da presio atmosferikoa altua denean. Presioa txikia bada, botilaren urak gora egingo du. Fronte bat besterik ez dugu behar baieztatzeko!

Gorputza ere, estazio meteorologiko bat

Emilio Reyk azaldu du oso garrantzitsua dela datuak ondo jasotzea eta biltzea ("jendeak asko hitz egiten du, baina datuek dute arrazoia"), eta gogoratu du ez dugula ahaztu behar oso tresna erabilgarria eguraldia kontrolatzeko: gure gorputza. "Begiekin, hodeiak ikusten ditugu; azalarekin, hezetasuna nabaritzen dugu. Eguraldia aldatzen denean, mina dugu artikulazioetan, edo ebakuntzaren batek utzitako orbanetan. Gorputzak atmosferaren aldaketak sentitzen ditu".

Haize-orratz bat egin ahal dugu gezi bat kartoi batean moztuta; hondoan harriak dituen botila batean sartzen badugu, tente egoteko, iparra non dagoen zehaztuta, erabili ahal izango dugu. Emilio Reyk, halaber, gure estazioak plubiometro bat izatea proposatu du: "Plastikozko botila bat erabili ahal dugu, freskagarriren batena, goiko aldea moztuta eta aldrebes jarrita, inbutua izango balitz bezala". Baina haratago joan nahi du, eta gure behatokian elurra ikertzeko (nahiz eta udan egon) jarduera bat proposatu digu: izotza txikitu behar dugu, eta izotz horrekin kristalezko edalontzi bat beteko dugu, hiru laurden, gutxi gorabehera. Gatza gehitu behar diogu, izotza ur dadin. 15 minutu igaro ondoren, ikusiko dugu edalontziaren kanpoaldetik lurruna osatzen hasten dela. Lurrun horri lupa batekin begiratzekotan, baieztatuko dugu elur-maluta guztiek hexagono forma dutela. Gure estazioarekin, ez dugu neguaren zain egon behar ikusi ahal izateko.